σπιράλ: Η δημοτική αρχή αλλοιώνει την ιστορία της Πάτρας
«Διχαστικά γιορτάστηκε η τοπική γιορτή της 4η Οκτωβρίου»
Η 4η Οκτωβρίου είναι τα γενέθλια της σύγχρονης Πάτρας. Τον Οκτώβριο του 1828 η πόλη απελευθερώθηκε από τον Οθωμανικό ζυγό με τη συμβολή των Γαλλικών στρατευμάτων του στρατηγού Μαιζών. Τα πυκνά γεγονότα εκείνων των ημερών έχουν οδηγήσει σε κατά καιρούς προτάσεις να γιορτάζεται αυτή η ιστορική επέτειος κάποια από τις μέρες μεταξύ 3 και 8 Οκτωβρίου. Η δημοτική σύμβουλος Μάχη Σιώρου, σε πρόσφατη εισήγησή της που συζητήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο, πρότεινε την 7η Οκτωβρίου για τοπική αργία. Συμφωνήσαμε πως η αργία θα πρέπει να θεσμοθετηθεί, προτείναμε την προτιμότερη ημερομηνία να την αποφασίσει επιτροπή ειδικών (κυρίως ιστορικών).
Η 4η Οκτωβρίου έχει, βέβαια, κι ένα επιπλέον ιστορικό βάρος για την πόλη: Στις 4/10/1944 έληξε η γερμανική κατοχή και η Πάτρα απελευθερώθηκε ξανά. Τι ευτυχής συγκυρία για μία πόλη: Να γιορτάζει την διπλή της απελευθέρωση σε μία ημερομηνία! Γι’ αυτό και μία απόφαση για θεσμοθέτηση τοπικής αργίας την συγκεκριμένη ημέρα μοιάζει να έχει έννοια, δυνατή σημειολογία και ιστορική τεκμηρίωση. Γιορτάζουμε τα γενέθλια μας (τα 198 χρόνια φέτος) και ταυτόχρονα θυμόμαστε τα γεγονότα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Μία τοπική αργία είναι χρέος μας απέναντι στους προγόνους, στην ιστορία και στην πόλη. Όπως τόσες ελληνικές πόλεις, έτσι αξίζει και στην Πάτρα μία ημέρα μνήμης και τιμής. Προφανώς δεν ζητάμε αργία για να μην δουλεύουν οι Πατρινοί και για να κλείνει η αγορά. Να γιορτάζουμε επιθυμούμε και με την ευκαιρία να θυμόμαστε. Μία επιπλέον ευκαιρία για εκδηλώσεις, πρωτοβουλίες, συνεργασίες κ.α. Μία μέρα αφιερωμένη στην τοπική μας ελευθερία. Να είναι γενέθλια και να τα γιορτάζουμε –όπως, υπό μία έννοια, γιορτάζουμε με αργία τη γιορτή μας τη μέρα που εορτάζει ο Πολιούχος μας.
Η πρόταση έπεσε στο κενό λόγω της αδιάλλακτης στάσης της δημοτικής αρχής. Η Λαϊκή Συσπείρωση έβαλε για μία ακόμα φορά πάνω από την πόλη, το κόμμα. Η ιδεοληπτική προσέγγιση δεν επέτρεψε στον δήμαρχο να κρατήσει ως πρώτος πολίτης την επιβεβλημένη στάση και να εγκρίνει την τοπική αργία, έστω να αναθέσει σε ειδικότερους να την ορίσουν.
Η παράταξη που διοικεί την πόλη προχώρησε, μάλιστα, σε έναν προσχηματικό ελιγμό κατά την εν λόγω συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, προτείνοντας συν-εορτασμό των δύο επετείων την πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου. Και να που φέτος η 4η Οκτωβρίου έπεσε μέρα Κυριακή. Και να που είχαν την δυνατότητα τα λόγια τους να τα κάνουν πράξη.
Ας μην αναζητήσουν οι Πατρινοί αναφορά στα γεγονότα του 1828 σε όσα διοργανώθηκαν από τον Δήμο Πατρέων τις τελευταίες ημέρες. Επέλεξαν ξανά μία μονοσήμαντη γιορτή, μία μονόπλευρη ανάγνωση της ιστορίας, εκδηλώσεις κομμένες και ραμμένες στις κομματικές τους αντιλήψεις, «ακρωτηριασμό» της ιστορίας της πόλης, φιέστες για το πολιτικό τους ακροατήριο, διχαστικό λόγο και προπαγάνδα αντί ουσιαστικού εορτασμού. Αυτοί είναι, δυστυχώς.
Οι Πατρινοί, η πόλη, ο δήμος, όλοι οφείλουμε να αντισταθούμε. Αλλοιώνουν συστηματικά την Πάτρα μας, ας μην τους επιτραπεί να αλλοιώσουν και την ιστορία της.
