Από την «κόλαση» του Πελετίδη, στον «παράδεισο» των Πατρινών
Άρθρο Πέτρου Ψωμά, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «σπιράλ»
«Όσο θα είμαστε εμείς, αυτοί που θα θελήσουν να κάνουν επενδύσεις να ξέρουν ότι θα έχουν κόλαση!» είπε επί λέξει ο Δήμαρχος Πατρέων, απαντώντας σε ερώτηση για το masterplan του νέου λιμανιού. Η δήλωση έγινε στο Δημοτικό Συμβούλιο και η γλώσσα δεν ήταν διόλου λανθάνουσα, επαναλήφθηκε πολλές φορές οι φράση σε δελτία τύπου, ραδιοφωνικές εκπομπές και δηλώσεις στελεχών της Δημοτικής Αρχής.
Αλήθεια με ποια εξουσιοδότηση εκπέμπει τόσο μίσος ο δήμαρχος της Πάτρας; Τι είναι αυτό που στο μυαλό του καθιστά τους επενδυτές de facto εχθρούς; Σε ποια πόλη της χώρας (ή της Ευρώπης ή του πλανήτη) είναι, εν έτει 2026, ανεπιθύμητες οι επενδύσεις και εξοβελιστέο το επιχειρείν; Μήπως το μίγμα ιδεοληψίας και αλαζονείας εξελίσσεται, τελικά, σε άκρως εκρηκτικό και επικίνδυνο για την πόλη και τους δημότες της;
Τα ερωτήματα είναι ρητορικά. Η τοξικότητα στα δημαρχιακά λόγια είναι ανυπόφορη. Η διολίσθηση της πόλης δείχνει να μην έχει τέλος. Τα εμπόδια μπαίνουν πλέον και σε πρωτοβουλίες άλλων φορέων. Το κόστος για την Πάτρα θα είναι τεράστιο εάν υπερισχύσει ο… πολιτικός τσαμπουκάς. Η πόλη οφείλει να αντιδράσει μαζικά: αντιπολίτευση, φορείς, θεσμοί, πολίτες, όλοι!
Επιχειρώ ένα νοητό ταξίδι ανά την Ελλάδα και αναρωτιέμαι ποιος άλλος δήμος αντιμετωπίζει με τόση περιφρόνηση την πρόοδο. Τι θα ήταν η Καλαμάτα χωρίς το λιμάνι της; Πως θα ζούσε η Θεσσαλονίκη χωρίς επενδύσεις; Πόσο ευεργετήθηκε η Πρέβεζα από τη δημιουργία μαρίνας; Ας περιοριστώ σε αυτά τα λίγα παραδείγματα παραθαλάσσιων δήμων.
Επιχειρώ και ένα νοητό ταξίδι πίσω στον χρόνο. Και αναρωτιέμαι, εκ νέου: Τι θα γινόταν αν ήταν δήμαρχος ο Κώστας Πελετίδης όταν ο Γουστάβος Κλάους ήρθε και επένδυσε στην αχαϊκή γη; Πως θα χτιζόταν το Δημοτικό Θέατρο αν η πόλη έλεγε «όχι» στις δωρεές των εμπόρων της εποχής; Ποια από τις υποδομές της Πάτρας (του λιμανιού συμπεριλαμβανόμενου) θα υπήρχε σήμερα αν κάποιοι επιχειρηματίες, επενδυτές ή ευεργέτες δεν συνεισέφεραν σε όλες τις φάσεις της εξέλιξης της πόλης; Αλήθεια πόσο τραγικό είναι για αυτή την πόλη το γεγονός πως υπήρξε τόσο προοδευτική κατά το παρελθόν της, ενώ αποδεικνύεται τόσο αναχρονιστική στο παρόν;
Δήλωση αδυναμίας: Σεβόμενοι το εκλογικό αποτέλεσμα της τελευταίας δημοτικής κάλπης, δυσκολευόμαστε να εμποδίσουμε τον Δήμαρχο Πατρέων να ασκήσει την πολιτική που επιλέγει. Δηλώνουμε σθεναρή αντίθεση στην πολιτική του και ενημερώνουμε τους Πατρινούς για τις καταστροφικές της συνέπειες.
Δήλωση προθέσεων: Δεν λέμε άκριτα «ναι» σε κάθε επένδυση. Η προάσπιση του δημοτικού συμφέροντος και η εξυπηρέτηση του δημότη πρέπει να έχουν την απόλυτη προτεραιότητα. Όμως, με διάλογο, πλαίσιο, κανόνες και ρήτρες μπορούν να γίνουν αποδεκτά επιχειρηματικά πλάνα που θα ωφελήσουν την πόλη και τους Πατρινούς. Σε όσους προθυμοποιούνται να κάνουν επενδύσεις οφείλει ένας σωστός δήμαρχος να αφήνει τα περιθώρια, με στόχο να εξασφαλιστούν για τους δημότες, συνθήκες Παράδεισου.
Δυστυχώς θα ζούμε σε κόλαση, ως συνέπεια των επιλογών μας, για δύο ακόμα χρόνια.
